دو شعر از ستاره انصاری

 

 

1.

سرت را روی دامن‌ام بگذار

مرد‌ ِ پیر فکر‌های ناگهان!

دستی به موهای‌ات می‌کشم

با کودکی‌ات، برف بازی می‌کنم و

می‌کشانم‌ات به دی‌ماه خودم،

روی برف‌های آب انداخته‌ی تن‌ام

لیز بخوری

               تا حرف‌های پشت ِ سر

و دستی روی دامن‌ام بنشانی

روی لکه‌هایی که نمی‌روند.

                                    

                                    آبان 87

 

 

 

2.

 

ای شعر!

       چرا نمی‌گذاری تنهایی‌ات را از این اتاق بگیرم

       به‌دنیا بپاشم؟

 

                           28/4/88